Comme une fusée sur des raquettes
Tour de Pointe d'Autigny via Col de La Plagne
Pointe d'Autigny (1.808m)
- 12.5 km
- 1.250 hm
- 07:00 uur
Dag 3 EMIns
Vandaag was een rustdag. Deelnemers hadden de keuze om met Alke mee de piste op te gaan bij Pre La Joux, met International Mountain Leader Arno mee op sneeuwschoen wandeling te gaan of hun eigen plan te trekken. Ik besloot met Arne mee te gaan. Sneeuwschoen wandelen wilde ik al een tijdje proberen en ik kan helemaal niet skiën, dus dat was überhaupt geen optie.
We vertrokken om 09:00 vanaf het hotel en reden richting Le Mont om de auto te parkeren. Het eerste gedeelte van de tocht liep ik met gids Arno de Jong, zodat ik hem kon bombarderen met vragen over de omgeving, hoe hij IML is geworden, hoe het hem bevalt, hoe hij het ervaart om in Frankrijk te wonen... jullie snappen 'm!
Het eerste gedeelte konden de sneeuwschoenen nog niet aan maar na een stukje verharde weg en bospad was het dan echt tijd om onze voeten te evalueren. Even wennen, maar als je eenmaal "the hang of it" hebt, loopt het wel degelijk een stuk lichter. We hadden heel veel geluk met de condities... stralende zon, helder blauwe lucht en een dikke laag sneeuw. Onderweg legde Arno van alles uit, over sporen van dieren, kaas uit de vallei, de bergtoppen die we zagen en over de risico-analyse die hij uitvoert voor - bij de start en tijdens de tocht. Tijdens die analyse neemt hij factoren in overweging als; Terrein, Condities, Mens (de groep) en Gids (hijzelf). We wandelde richting Col de la Plagne, waar we eventjes pauze hielden bij het mooie kruis en de Alpages. Na kort beraad besloten we ook naar de Pointe d'Autigny te lopen. Samen banjerden we door de verse, dikke laag sneeuw. Flink zwaar voor degene die voorop liep maar ook degene die in zijn/haar voettreden stapten dienden de knietjes te heffen.
Het uitzicht op Pointe d'Autigny was werkelijk adembenemend... (en voor mij ook traan-opwekkend). Ik werd totaal overvallen door een gevoel van tegenstrijdigheid; geluk/verdriet, grootsheid/nederigheid, Nederland/Frankrijk. Ik weet dat ik me op beide plekken verscheurd zal voelen... in Nederland voel ik me niet verbonden met de plek maar daar zijn wel de mensen waarbij ik me thuis voel... wordt ongetwijfeld vervolgd. Op de top is er een 360 graden uitzicht, waarbij wij (dankzij de heldere dag) de Mont Blanc en zelfs de Matterhorn konden zien. Arno maakte een sneeuwbank en we namen uitgebreid de tijd om te genieten van onze lunch en het uitzicht.
Vervolgens daalden we weer af. Afdalen is overigens een hele andere techniek dan omhoog lopen. Hieronder wat sneeuwschoen tips:
- Houd het oppervlak van de sneeuwschoen zo vlak mogelijk, zo heb je de meeste grip.
- Naar boven treedt je het liefst in het spoor van de ander, dat scheelt energie.
- Naar beneden creëer je je eigen spoor, zodat de sneeuw naar jouw gewicht/vorm wordt plat gedrukt. Hierdoor heb je meer controle.
- Rol de sneeuwschoen van hiel tot teen af voor optimaal gebruik.
Eenmaal terug bij de Col besloten we een de-tour te maken via het bos, om vervolgens de beek over te steken en daar weer omhoog te klimmen. Dit bleek een toch wat optimistisch plan voor het energie-level van de groep. De de-tour zorgde daarentegen wel voor de nodige avontuurtjes. We gingen bijvoorbeeld één voor één de beek over via een boomstam, dat is met 2x zo grote voeten toch wel lastiger dan je denkt.
Eenmaal terug had iedereen naar horens ontzettend genoten van deze "rustdag".
